اختلافاتى كه در اصول و فروع با هم دارند در معابد عمومى مسلمانان آزادى عمل دارند و مزاحمى براى آنها نمىتراشند مگر شيعيان جعفرى كه بجرم پيروى از عترت و اهل بيت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ( حسب الامر آن حضرت كه در متن كتاب ثابت نموديم ) در مكّه معظمه و مدينه منوره ( همان جائى كه يهود و نصارى در اظهار عقيده و عمل بدين خود آزاد بودند ) با تازيانه و چوب خيزران آنها را ميزنند كه چرا ( به حكم قرآن مجيد ) سجده بر خاك پاك مينمايند و يا قبر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و محبوب خدا و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و اهل بيت آن حضرت را ميبوسند و سلام بر آنها مينمايند ؟ ! ! در حالتى كه خودم در بغداد و معظّم ديدم سنيهاى از دور آمده قبر شيخ عبد القادر و ابو حنيفه را ميبوسيدند و توسّل به آنها مىجستند و احدى آنها را منع نميكرد - در مدينه منوره در پيش روى قبر مبارك رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كاشيهاى ديوار را بعنوان محلّ نزول جبرئيل ميبوسيدند احدى از شرطه‌هاى حرم ممانعت نميكند ولى شيعيان كه ميخواهند ضريح رسول اللّه را ببوسند آنها را ميزنند و زجرشان مينمايند و مشركشان ميخوانند ؟ ! ! فقط اين فشار و سختيها براى شيعيان موحد پاك پيروان عترت و اهل بيت طهارت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىباشد و حال آنكه صريحا در قرآن مجيد ميفرمايد لا إِكْراهَ فِي الدِّينِ كار دين باجبار و اكراه نيست . هزار و سيصد سال است تقريبا كه اين آقايان بىفكر در پى چنين عملياتى رفته ولى با تجربيات بسيار باشتباه بزرگ خود پى نبرده و متنبّه نگرديده‌اند كه بضرب تازيانه و چوب خيزران و فحش و ناسزا و تهمت بلكه قتل و كشتن هيچ مؤمن موحدى دست از عقيدهء ثابت خود بر نميدارد . فلذا رسول اكرم خاتم الانبياء صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آن قاعد عظيم الشأن الهى دستور فرموده كه حتّى بكفار هم فشار و سخت‌گيرى ننمائيد بلكه با ملاطفت و مهربانى و روح و ريحان با آنها رفتار نمائيد تا در اثر ديدن برهان و منطق دلهاى آنها نرم و بشما نزديك شوند بحسن خلق توان كرد صيد اهل نظر * بدام و دانه بگيرند مرغ دانا را بديهى است از اين نوع عمليات و سخت‌گيريها جز تأثر خاطر نتيجه‌اى حاصل